Een havik geldt als extreem moeilijk om te trainen. Na de dood van haar vader kocht Helen Macdonald er een en werd zelf een halve havik. Haar boek, intussen verfilmd, werd een bestseller.
Bij de dood van David Hockney (1937-2026), de schilder en fotograaf die tegen het perspectief rebelleerde. ‘Wij zijn altijd bedrogen door de enkele foto, gemaakt in een fractie van een seconde, vanuit één vaste positie.’
Na ruim zestig columns in de NRC-reeks ‘in het land’ een kleine balans. Waar gingen ze eigenlijk over?
De weinige open ruimte die er in Nederland is, kan zich als algemeen belang steeds moeilijker verdedigen.
Reiger, molscholver. Wat denkt een mol als hij uit zijn element wordt getrokken? Wat denkt hij trouwens in zijn element? Kunnen we ons überhaupt een voorstelling maken hoe het is om een dier te zijn?
In de Oostervaardersplassen is voor de zoveelste keer een afschotsverbod voor herten van kracht. In de polder-Serengeti blijven visies op natuur en natuurbeheer botsen.
Twee ijdele ingenieurs, een eigenwijs Amsterdams stadsbestuur en een ‘kanaalgekke’ koning vochten om de beste oplossing voor een dichtslibbend IJ.
Een ingenieus stelsel van lichten en vuurtorens moest schepen vanaf 1866 helpen om ’s nachts over de Westerschelde te varen van en naar Antwerpen. Nu het is ingehaald door elektronische navigatie wordt het grotendeels ontmanteld.
Rewilding door wandelende duinen in Nationaal Park Zuid-Kennemerland zorgen voor nieuwe plantensoorten. Maar ‘de natuur’ vrijlaten is toch iets anders.
Vijf jaar lang ging fotograaf Stephan Vanfleteren de zee in, om die in al zijn verschijningen te vangen. Het werd een obsessie die hem bijna het leven kostte.
Metingen met een reusachtige antenne onder een helikopter moeten het zoet- en zout water in de ondergrond van Zeeland tot een diepte van wel 200 meter in kaart brengen.
In de haven van Zeebrugge dacht ik in het voormalige lichtschip West-Hinder een oude bekende te zien: het schip dat ik in 1985 voor de krant bezocht. Maar dit schip is een dubbelganger.