Na ruim zestig columns in de NRC-reeks ‘in het land’ een kleine balans. Waar gingen ze eigenlijk over?
Twee ijdele ingenieurs, een eigenwijs Amsterdams stadsbestuur en een ‘kanaalgekke’ koning vochten om de beste oplossing voor een dichtslibbend IJ.
In zijn boek Leeft een rivier? probeert Robert Macfarlane een taal te vinden om te beschrijven wat niet in woorden is te vatten.
Een oud cultuurlandschap als Amelisweerd opheffen voor de verbreding van de A27 en dat ‘compenseren’ door elders nieuw groen aan te planten is geen zero-sum game.
Een oude Utrechtse polder wordt ‘cultuurhistorisch heringericht’, maar wat betekent dat als je er alleen uit de verte naar mag kijken?
Een monumentaal boek toont de geschiedenis van de Nederlandse landschappen. En de digitale Erfgoedatlas, tegelijk verschenen, laat je terug duiken in de tijd.
Een zeilboot vervoert ook herinneringen en dromen. Dat wilde ik laten zien aan de hand van dierbare voorwerpen aan boord in de columns ‘Reis door mijn boot’ voor het maandblad Zeilen.
Met een papieren wandelkaart overzie je een knetterend universum van ruimtelijke mogelijkheden. Zijn wij, de liefhebbers, in tijden van Google Maps een uitstervende soort?
Een kiezelvlakte als luik naar de ‘diepe tijd’ Jarenlang ben ik wakkergekust door Orford Ness. Vanaf die landtong aan de Engelse oostkust richtte de BBC Worldservice zijn radiouitzendingen via de middengolf op het Europese continent. Een halve minuut voor het hele uur, sonoor: ‘This is London’. Dan de trommels en pennywhistles van Lilliburlero, een strijdlustige ...
Een havik geldt als extreem moeilijk om te trainen. Na de dood van haar vader kocht Helen Macdonald er een en werd zelf een halve havik. Haar boek, intussen verfilmd, werd een bestseller.