Een ingenieus stelsel van lichten en vuurtorens moest schepen vanaf 1866 helpen om ’s nachts over de Westerschelde te varen van en naar Antwerpen. Nu het is ingehaald door elektronische navigatie wordt het grotendeels ontmanteld.
Metingen met een reusachtige antenne onder een helikopter moeten het zoet- en zout water in de ondergrond van Zeeland tot een diepte van wel 200 meter in kaart brengen.
In haar luchtfoto’s laat Jacqueline Midavaine zien hoe Zeeland na 1953 opnieuw vorm kreeg
De ontpoldering van de Hedwigepolder, na twintig jaar touwtrekken voltooid, toont hoe ruimtelijke belangen in Nederland elkaar verdringen.
De stroom die windmolenparken op zee opwekken wordt via nieuwe hoogspanningsleidingen over land vervoerd, een nieuwe plaag in het landschap.
De Noordzee is vanouds een wingewest – voor vis, olie, gas en nu voor windenergie. Maar kan de Noordzee ook een ruimte voor verbeelding blijven?
Zeven fotografen maakten voor NRC een reportage met als rode draad de fascinatie voor de grens tussen water en land. Van wieren en zwemmen in wild water tot de laatste wens om nog eenmaal de zee te zien.
Wat nieuwe, reusachtige windmolens doen met een merkwaardig haventje aan de Oosterschelde.
De langste brug van Europa is ze niet meer, maar de Zeelandbrug, die ooit Oosterscheldebrug heette, is nog steeds de mooiste van Nederland.
Gek om een landschap dat je vanaf het water wel zo ongeveer denkt te kennen in een onbekende gedaante te zien. Of beter gezegd: niet te zien. Zodra we de sluis uit varen, kolken er koude wolken over de dijk en al snel is er nauwelijks zicht meer.